အိုင်ရွန်အော်န် ပက်ခ််များကို ရေစုပ်ချုပ်မှု (၅၀) ကြိမ်အထက် ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် မည်သို့လုပ်ရမည်နည်း။

သံချေးနှင့် ကပ်နေသော ပတ်စ်များ၏ ခံနိုင်ရည်ကို ဖော်ပြသည့် သိပ္ပံနည်းကျ အချက်များ

အပူခါးမှုနှင့် ယန္တရားများ၏ လှုပ်ရှားမှုအောက်တွင် ကပ်စ်များ၏ ပေါ်လီမာများ မည်သို့ပျက်စီးသော အကြောင်းရင်း

ထိုသံမဏေးဖြင့်ချိတ်စွဲနိုင်သည့် ပက်ခ် (patch) များတွင် အသုံးပြုသည့် ကပ်စွဲဆေးသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အောက်ပါ ပြဿနာနှစ်ရပ်ကြောင့် ပျက်စီးလာတတ်ပါသည်- အပူချိန်မှုန်းမှုများ (အပူဖော်ခြင်းနှင့် အအေးဖော်ခြင်း) နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုများ။ လျှော်ဖွယ်အခါတိုင်းတွင် ပက်ခ် (patch) သည် ပူသောရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နောက်တွင် ခြောက်စေရန် စက်ထဲတွင် လှည့်ပေးရပါသည်။ ဤအပူနှင့်အအေးဖော်ခြင်း အလုပ်စဉ်များသည် ကပ်စွဲဆေးအတွင်းရှိ အဏုမှုန်များကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ချုံ့နှင့် ချုံ့ပေးခြင်းဖြင့် အလွန်သေးငယ်သည့် ကြေ cracks များကို ဖော်ပေးပါသည်။ ထိုကြေ cracks များသည် လျှော်ဖွယ်အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်သည့်အခါတိုင်း ပိုမိုကြီးမားလာပါသည်။ ထို့အပေါ်အခြေခံ၍ အများအားဖြင့် လျှော်ဖွယ်စက်များတွင် ပက်ခ် (patch) ပစ္စည်းအပေါ် အလွန်များပြားသည့် ဖိအားများကို ဖော်ပေးပါသည်။ အထူးသဖြင့် ပက်ခ် (patch) သည် အကောင်းဆုံးကပ်စွဲနေသည့် ထောင်ထောင်ထောင်များတွင် ပုံမှန် ဂရာဗီတီ (gravity) ၏ ၁၂ ဆအထိ ဖိအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ လျှော်ဖွယ်စက်နှင့် ခြောက်စေရန်စက်တွင် အကြိမ် ၅၀ ခန့် ပြုလုပ်ပြီးနောက် စမ်းသပ်မှုများအရ ပက်ခ် (patch) နှင့် အဝတ်အစားများကြား ကပ်စွဲမှုသည် မူလအားကောင်းမှု၏ ၃၀ မှ ၄၀ ရှိသည့် အပိုင်းကို ဆုံးရှုံးလေ့ရှိပါသည်။ အဝတ်အစားများသည် အအေးမှ အပူပိုမိုမြင့်မားသည့် အပူချိန်သို့ အလွန်မြန်မြန် ပြောင်းလဲခြင်း၊ မိနစ်လျှင် ၈၀၀ ကြိမ်ထက် ပိုမိုမြန်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် လှည့်ခြင်း သို့မဟုတ် လှည့်ပေးနေစဉ် ဇစ်ပါ (zipper) နှင့် ဘတ်တန် (button) ကဲ့သို့သည့် ထက်မှုန်းသည့် အရာများနှင့် ပွတ်တိုက်မှုများဖော်ပေးခြင်းတို့ဖြင့် အခြေအနေများသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာပါသည်။

အထည်နှင့် ကိုက်ညီမှု - ပိုလီကာစ်တ် သို့မဟုတ် ရောစပ်အထည်များထက် ချည်သားအထည်များတွင် သံချပ်ဖုံးများကို ပိုမိုကြာရှည်စွာ ကပ်နိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း

အသုံးပြုတဲ့ အမျှင်အမျိုးအစားက ကွဲပြားမှုတစ်ခုလုံးကို ဖန်တီးပေးပါတယ်။ ကော်တွေ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကပ်နေတယ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးပါ။ ဝါဂွမ်းထဲမှာ သေးနုပ်တဲ့ ကန့်လန့်တွေနဲ့ အပေါက်တွေ အများကြီးပါတဲ့ သဘာဝ ဆဲလ်လူလိုဇင်အမျှင်တွေ ပါဝင်ပြီး သုံးတဲ့အခါ အပူပိုင်း ပလပ်စတစ် ကော်တွေဟာ မီလီမီတာ 0.3 လောက် နစ်ဝင်စေပါတယ်။ ဒါက ပိုကြာကြာခံတဲ့ အားကောင်းတဲ့ စက်ပိုင်း ထိန်းချုပ်မှု ဖန်တီးတယ်။ ပိုလီအက်စတာက လုံးဝခြားနားတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြတယ်။ ၎င်းရဲ့ ချောမွေ့ပြီး အပေါက်မရှိတဲ့ အမျှင်တွေက ကော်တွေကို တွန်းထုတ်ပေးပြီး ဖိအားအောက်မှာ အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ အားနည်းတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ဖြစ်လာစေပါတယ်။ ပုံမှန် ၆၅% ပလတ်စတာ ၃၅% ဝါဂွမ်း ရောစပ်မှုလို ပစ္စည်းတွေကို ရောတဲ့အခါ အပ်တွေဟာ သန့်ရှင်းတဲ့ ဝါဂွမ်း အထည်နဲ့စာရင် ၅၇% ပိုမြန်မြန် ပျက်စီးတတ်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲ ဒီမွှေတွေဟာ အပူပေးတဲ့အခါ မတူညီတဲ့ ကျယ်ပြန့်မှုနှုန်းတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး ပိုလီအက်စတာဟာ ၃၃၈ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်မှာသာ ပုံပျက်လာပြီး ဝါဂွမ်းက ၆၈၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်လောက် ပိုပူတဲ့ အပူချိန်အထိ ရပ်တည်တယ်။ ဒါ့အပြင် မျက်နှာပြင် စမ်းသပ်မှုတွေက ပြတာက ဝါဂွမ်းအထုပ်တွေဟာ ဆေးကြောမှု စက်ဝန်း ၇၅ ကြိမ်ကျော်ကြာပြီးနောက်မှာ ဆက်ကပ်နေတာပါ။ ဒါက အတုပစ္စည်းတွေ လုပ်တာထက် သုံးဆ ပိုကောင်းတာပါ။ ရေရှည်ခံနိုင်မယ့် အရာတစ်ခုခု လိုအပ်တဲ့ လူတိုင်းအတွက် ဝါဂွမ်းဟာ ကပ်ကပ်မှု အရေးပါဆုံး နေရာမှာ ရေရှည်ခံတဲ့ အသုံးအဆောင်တွေအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်နေတုန်းပါ။

အကောင်းမွန်ဆုံး အသုံးပြုမှု – ဆေးခါးခါရှိသည့် ချေပ်မှုများအတွက် အပူ၊ ဖိအားနှင့် အချိန်ကို တိကျစွာ ထိန်းညှိခြင်း

ဆေးခါးခါရှိသည့် ၅၀ ကျော်အကြိမ်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အပူဖြင့် ကပ်လိုက်သည့် ပတ်စ်ခ်များကို ရရှိရန်အတွက် အပူပေးမှုအတိုင်းအတာ၊ အသုံးပြုသည့် ဖိအားနှင့် အသုံးပြုသည့် အချိန်ဟူသည့် အချင်းချင်း မှီခိုနေသည့် အရေးကြီးသည့် အရာသုံးခုကို တိကျစွာ ထိန်းညှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုအရာများတွင် အနည်းငယ်မျှ အမှားအမှင်ဖြစ်ပါက ကပ်စ်အားကို ထောက်ပံ့ပေးသည့် အက်ဒီဟီစ်၏ အားသေးမှုကို ဖြစ်စေပြီး ဆေးခါးခါရှိသည့် အချိန်တွင် ပိုမိုမြန်မြန် ပျက်စီးသည့် အခြေအနေကို ဖြစ်စေပါသည်။

တိကျသည့် အပူခါးခါးထိန်းညှိမှု – အဝတ်အစား၏ အလေးချိန်နှင့် ပတ်စ်ခ်၏ အောက်ခြေအများအားဖြင့် ၃၂၀–၃၇၅ ဖာရင်ဟိုက်တ် (°F) အထိ တိကျစွာ ထိန်းညှိထားသည်

အပူဖြင့် လှုပ်ရှားမှုကို မှန်ကန်စွာ ချိန်ညှိရေးသည် အကောင်းဆုံး အချက်ကို ရှာဖွေရေးသာ ဖြစ်ပါသည်။ ချစ်ဖွန်ကဲ့သို့သော ပေါ့ပါးသော အထည်များအတွက် အပူချိန် ၃၂၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (သို့) ၁၆၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ခန့်သာ လိုအပ်ပြီး မီးလောင်ကြောင်း မဖြစ်စေရန် ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ဒီနင်ကဲ့သို့သော ပိုမိုထူထဲသော အထည်များသည် ပျက်စီးမှု လက္ခဏာများ ပေါ်လာရန် အပူချိန် ၃၇၅ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (သို့) ၁၉၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ အောက်ခြေ အထည်များလည်း အရေးပါပါသည်။ သို့သော် သေးငယ်သော ပုံစံများ အတွက် အပူချိန် ၃၅၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် အထိ အကောင်းဆုံး အက်ဒီဟီစ် အမျိုးအစားများ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ အချိန်ကြာမှ အက်ဒီဟီစ် အမျိုးအစားများအတွက် အပူချိန် ၃၆၅ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် အထိ အမျှတ် အမျှတ် အပူချိန်များ လိုအပ်ပါသည်။ အပူချိန် အကန့်အသတ်များကို ကျော်လွန်ပါက ပေါ်လီမာ ဖွဲ့စည်းပုံများ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် အပူချိန် မလ sufficiently မှုသည် အထည်များ မှန်ကန်စွာ ပေါင်းစည်းမှု မဖြစ်စေရန် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက အမျှင်များကြား ချိတ်ဆက်မှုများ အားနည်းပါသည်။ ထိုသို့သော ချိတ်ဆက်မှုများသည် ဖိအားများကို မခံနိုင်နါသည်။

အနည်းဆုံး အချိန်ကြာမှုနှင့် ဖိအား- ၅၀ ကြိမ် ဆေးခြင်းအထိ ကြာရှည်ခံမှုအတွက် အချက်အလက်အခြေပြု အကန့်အသတ်များ

အိုင်ရန်-အော်န် ပက်ခ်ခ်များကို ၅ psi အထိ တည်ငြိမ်သောဖိအားဖြင့် ၁၅ မှ ၃၀ စက္ကန်းကြာအောင် ဖိပေးပါ။ အိုင်ရန်-အော်န် ပက်ခ်ခ်၏ အောက်ခြေ ပစ္စည်းသည် ပိုမျောင်းလျော်လျော်ရှိလျှင် ဖိအားကို ၃၀ စက္ကန်းအထိ ဖိထားရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ အဆိုပါဖိအားကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုပါက ပူသောဂျူးသည် အဝတ်အစား၏ အမျှင်များအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဖိသွင်းသွားပြီး လျှော်ခြောက်ခြောက်မှုများအတွင်း ခံနိုင်ရည်ရှိသော အားကောင်းသော ချိတ်ဆက်မှုများကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ လက်တွေ့ကျသော စမ်းသပ်မှုများတွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အချက်များကိုလည်း တွေ့ရပါသည်။ ဤလမ်းညွှန်ချက်များအတိုင်း အိုင်ရန်-အော်န် ပက်ခ်ခ်များကို အသုံးပြုပါက ၅၀ ကြိမ်ကျော် လျှော်ခြားပြီးနောက် အစွန်းများတွင် ၅% ထက်မျော်သော မှုန်းမှုများ မရှိပါ။ ထိုနှိုင်းယှဉ်မှုကို လူများသည် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အလျင်စလျင် လုပ်ဆောင်ပြီး ၁၅ စက္ကန်းထက် နည်းသော ဖိအားဖိခြင်းကို ပြုလုပ်သောအခါ ပက်ခ်ခ်များသည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး ၈၀% ခန့်သည် လုံးဝ မအောင်မြင်ခြင်းများ ဖြစ်ပါသည်။ အရေးကြီးသော အဆင့်တစ်ခုကို မမေ့ပါနဲ့ - ပထမဆုံးအကြိမ် လျှော်ခြားရန် အလုပ်မှုန်းမှုများကို ၂၄ နာရီအထိ မထိခိုက်စေဘဲ ထားရှိခြင်းသည် ပက်ခ်ခ်နှင့် အဝတ်အစားကြား ချိတ်ဆက်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန် အထောက်အကူပြုပါသည်။

အိုင်ရန်-အော်န် ပက်ခ်ခ်များ၏ ကပ်နှုပ်မှုကို ထိန်းသောင်းရန် လျှော်ခြားခြင်းနှင့် ခြောက်သောက်ခြင်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ

အတွင်းဘက်ကို အပြင်ဘက်သို့ ပြောင်းလှန်၍ ဆေးခြင်း၊ ရေအေးဖြင့် ဆေးခြင်းနှင့် နူးညံ့သော ဆေးခြင်းစနစ်အသုံးပြုခြင်း - အစွန်းမှ ဖိအားများနှင့် အပိုင်းအစများ အရမ်းပူလေးခြင်းကို လျော့နည်းစေခြင်း

အဝတ်အစားများကို စက်ထဲသို့ ထည့်ရန် အတွင်းဘက်ကို အပြင်ဘက်သို့ ပြောင်းလှန်ပေးခြင်းဖြင့် အဝတ်စုပ်များ၏ အစွန်းများကို စက်မှ ဖောင်းပေါက်မှုများကြောင့် ပွန်းပဲ့သွားခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ရေအေးဖြင့် ဆေးခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဤနေရာတွင် စင်တီဂရိတ် ၃၀ ဒီဂရီ (ဖာရင်ဟိုက် ၈၆ ဒီဂရီ) အောက်ရှိသည့် ရေအေးကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ပူသောရေသည် အစွန်းများကို တစ်ပါတည်း ကောင်းစွာ ကပ်စေရန် အသုံးပြုသည့် ကော်များကို ပိုမိုပျက်စီးစေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ အပိုင်းအစများကို ပူစေသည့် အပိုင်းများသည် ကပ်စေရန် အသုံးပြုသည့် ပေါလီမာများကို ပုံမှန်ထက် ပိုမိုမြန်စွာ ပျက်စီးစေပါသည်။ နူးညံ့သော ဆေးခြင်းစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အလှည့်ကုန်သည့် အချိန်များကို နှေးကွေးစေပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အပိုင်းအစများသည် ပုံမှန် ဆေးခြင်းစနစ်များတွင် ဖော်ပြထားသည့် အချိန်၏ တစ်ဝက်ခန်းသာ ဖော်ပြထားပါသည်။ အောက်ဆီဂျင် အသုံးပြုသည့် အဖျော်အဖျောက်များနှင့် အင်ဇိုင်းအခြေပြု သန့်စင်ရေးများကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပစ္စည်းများသည် အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ကပ်စေရန် အသုံးပြုသည့် အက်ဒီဟီစိုင်ဗ်များကို ဖျက်ဆီးပေးပါသည်။ ဤအခြေခံသော နည်းလမ်းကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် အစွန်းများကို မျှတစွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါသည်။ ထို့အပါတ် အပိုင်းအစများကို အရမ်းပူလေးခြင်းမှ ဖော်ပြထားသည့် ပြဿနာများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။

လေဖြင့် ခြောက်သွေ့စေခြင်းသည် တုန်ခါမှုဖြင့် ခြောက်သွေ့စေခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် အနည်းငယ် ပုံသော အရှိန်ဖြင့် အထုပ်ပေးခြင်းဖြင့် အသက်တာကို ပိုမိုရှည်လေးစေခြင်း

အပူချိန်မြင့်မားတဲ့ အပူချိန်ကို ထပ်တလဲလဲ ထိတွေ့မှုကြောင့် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အပ်ချုပ်မှုတွေဟာ သိသိသာသာ အားနည်းလာနိုင်တယ်လို့ သုတေသနတွေက ပြသထားလို့ပါ။ စမ်းသပ်မှုအချို့မှာ တွေ့ရှိတာက စက်တစ်ခုမှာ ၁၅ ကြိမ်လောက်ခြောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သံသယအားက ၄၀% လောက် ကျဆင်းသွားတာပါ။ အပ်ပြားတွေကို မထိခိုက်စေဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းက ပစ္စည်းတွေကို ဖြောင့်ထားခြင်း (သို့) ခြောက်ဖို့ ချိတ်ထားခြင်းပါ။ ဒါက အလွှာတွေ ခွဲထွက်စေနိုင်တဲ့ ဆန့်ထုတ်မှုကို ရှောင်ရှားဖို့ ကူညီလို့ပါ။ ဆေးကြောမှု ၃၀ လောက်အကြာမှာ အပ်ချပ်ထောင့်တွေ စပျစ်လာတဲ့အခါ ဒါကို ပြင်ဆင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်။ ဂရုတစိုက် ချည်ပေးခြင်းဖြင့် ကော်ကို ပြန်လည်သက်ဝင်အောင် ကြိုးစားပါ။ အသားအရေကို အသားတင်ဆေးနဲ့ ဆေးကြောပါ။ အလယ်ကနေ အပြင်ကို သိမ်မွေ့စွာ ဖိပါ။ အဝတ်အစားကို ပြန်လည်သန့်ရှင်းရေး

သံမဏိအက်ပ်များ၏ သက်တမ်းရှည်စေရန် အားဖြည့်ပေးရန် နည်းဗျူဟာများ

ချုပ်ချုပ်မှုအားဖြည့်ခြင်း: အမှောင်ချုပ်ခြင်းနှင့် ၇၅ ကြိမ်ဆေးခြင်းနောက်မှာ zigzag ဆွဲဆန့်မှုအား

အပူလျှင် တက်ကြွလာသော ကပ်စပ်မှုပစ္စည်းများသည် ပစ္စည်းများကြား အဓိက ကပ်စပ်မှုကို ဖန်တီးပေးသော်လည်း ချုပ်လုပ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် အရေးကြီးသော ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့ကို ပေးပါသည်။ မြင်ကွင်းမှ မမြင်ရသော ချုပ်လုပ်မှု (Blind stitch) ဖြင့် အားဖော်ပေးခြင်းသည် ပတ်စ်ခ်၏ အစွန်းများကို မမြင်ရဘဲ လုံခြုံစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် အက်ဒီဆစ်သည် ဆေးခြင်းအကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်ပါ မပျက်စီးဘဲ အားကောင်းစေပါသည်။ ဇစ်ဂက် (Zigzag) ချုပ်လုပ်မှုသည် အခြားနည်းလမ်းဖြင့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ၎င်းသည် ပစ္စည်းများ ပဲ့ကုန်နိုင်သည့် နေရာများမှ ဖိအားများကို ဖြန့်ကာ ပေးသည့် ပုံစံတစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။ စမ်းသပ်မှုများအရ ဆေးခြင်းအကြိမ် ၇၅ ကြိမ်ပြီးနောက် ဇစ်ဂက်ချုပ်လုပ်မှုဖြင့် အားဖော်ပေးထားသည့် ပတ်စ်ခ်များသည် မြင်ကွင်းမှ မမြင်ရသော ချုပ်လုပ်မှုဖြင့် အားဖော်ပေးထားသည့် ပတ်စ်ခ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဆွဲဆောင်မှုအားဖော်ပေးမှုတွင် ၄၀ ရှိသည့် အထိ ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ သို့သော် မြင်ကွင်းမှ မမြင်ရသော ချုပ်လုပ်မှုသည် အဝတ်အစား၏ မျက်နှာပုံကို မပျက်စီးစေသောကြောင့် အသုံးပြုမှုအရ အမြင်အာရုံကို အထူးအလေးထားရသည့် အခြေအနေများတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ အလုပ်လုပ်ရာတွင် အများအားဖြင့် အရှိန်အဟုန်များစွာ ရှိသည့် အလုပ်အက်ဖ်ဝဲ (Work clothes) နှင့် တပ်ဖွဲ့ဝတ်စုံများ (Uniforms) အတွက် ဇစ်ဂက်ချုပ်လုပ်မှုဖြင့် အားဖော်ပေးခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ပိုမိုမာကျောသည့် ခံနိုင်ရည်ကို လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် အချုပ်အခြာအားဖော်ပေးမှုအဖြစ် ကပ်စပ်မှုပစ္စည်းများကို သုံးခြင်းသည် အထက်ဖော်ပြပါ နည်းလမ်းနှစ်မျိုးထက် အများအားဖြင့် အားနည်းပါသည်။ အဝတ်အစားပေါ်သို့ ကပ်စပ်မှုပစ္စည်းများဖြင့်သာ ကပ်ထားသည့် ပတ်စ်ခ်များသည် ဆေးခြင်းအကြိမ် ၅၀ ပြီးနောက် ကပ်စပ်မှုအား ၈၀ ရှိသည့် အထိ ဆုံးရှုံးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရှည်လျားစွာ အသုံးပြုရမည့် အရာများအတွက် အလွန်မှ မိုးသော်လည်း မှီခိုရမည့် အရာများဖြစ်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

သံမဏိကပ်က ဘယ်လောက်ကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာကြာ

သံသရာအိတ်တွေဟာ အပူချိန်၊ ဖိအားနဲ့ အချိန်ကိုက်မှု အပြည့်အဝနဲ့ မှန်ကန်စွာ တပ်ဆင်တဲ့အခါ ဆေးကြောမှု ၅၀ ကျော်ကြာနိုင်တယ်။ သို့သော် အထည်အမျိုးအစားနှင့် အဝတ်လျှော်ခြင်း အစီအစဉ်များသည် အသက်ရှည်မှုကို သိသိသာသာ သက်ရောက်စေသည်။

သံမဏိအိတ်ကို ဘယ်အဝတ်အစားကိုမဆို လိမ်းလို့ရလား။

သံမဏိအက်ပ်တွေဟာ အမျှင်ရဲ့ အပေါက်ပေါက်သဘာဝကြောင့် ၁၀၀% ဝါဂွမ်း အထည်တွေမှာ အကောင်းဆုံးကပ်ကပ်ပါတယ်။ ပလတ်စတစ်လို အတုပစ္စည်းတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ချောမွေ့တဲ့ မျက်နှာပြင်ကြောင့် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းပြီး ကော်ကို ကောင်းကောင်း မကိုင်နိုင်ပါဘူး။

သံမဏိပေါ်က ပလပ်စတစ်ကို ဆက်ကပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး လုပ်ကိုင်နည်းတွေက ဘာတွေလဲ။

အဝတ်အစားကို အပြင်ဘက်ကို ရေအေးနဲ့ ဆေးခြင်းနဲ့ အလှည့်အပြောင်းကို အေးဆေးစွာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဆုတ်ခွာခြင်းနဲ့ အပူဒဏ်ကို လျော့ကျစေနိုင်ပြီး လေခြောက်ခြင်းအားဖြင့် ကပ်ခွာမှုများကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကူညီပေးပါတယ်။

ပိုကြာကြာခံဖို့ သံမဏိအက်ပ်တွေကို ပိုခိုင်အောင် လုပ်လို့ရလား။

အသားအရေကို အသားတင်ဆေးနဲ့ ချုပ်ထားခြင်း